Apokalipsa

W świecie pełnym sprzeczności i niepokoju wyłania się wizja końca — nie tyle katastroficzna, co symboliczna.

Cykl opiera się na przedstawieniach, w których symbolika postaci i znaków odgrywa centralną rolę, pozostając w silnych, wzajemnych relacjach. Przejścia, zagrożenie, narodziny, przynależność, osąd, wykluczenie, nieuchronność — każda praca buduje napięcie między znaczeniami, tworząc spójną narrację.

Czerń i cynobrowa czerwień osadzone w bieli potęgują poczucie dramatyzmu, podczas gdy kontur podkreśla symboliczny charakter form. Seria, złożona z dwunastu obrazów, odwołuje się do liczby pełni, zamknięcia cyklu oraz możliwości nowego początku. To cykl, który stawia pytania — i pozostawia je otwarte.